No i przyszło mi do głowy jeszcze jedno skojarzenie, cały idiom ze słowem Ryga, czyli nasze klasyczne: „jechać do Rygi” – co oczywiście oznacza podróż, może nie całego człowieka, ale jakichś elementów w nim przemieszczających się. Czemu takie niefajne skojarzenie złego stanu zdrowia z podróżą do stolicy Łotwy, podobno fonetyka – „rygat” to wymiotować i stąd skojarzenie.

W Rydze podziwialiśmy pozostałości architektoniczne świadczące o zaradności i bogactwie kupców, rzemieślników i innych przedstawicieli mieszczaństwa, którzy stworzyli między innymi dom bractwa Czarnogłowych, czyli siedzibę stowarzyszenia kupieckiego z XIV wieku, które skupiało młodych, nieżonatych kupców. Ich patronem był czarnoskóry święty Maurycy, przedstawiany w ikonografii z głową Maura – stąd wzięła się nazwa stowarzyszenia.

Pięknie zachowana jest też Mała i Wielka Gildia, które zrzeszały wpływowych rzemieślników i kupców z XIV wieku. W Gildii znajdowała się specjalna Izba Nowożeńców, ponieważ kupieckie domy miały małe pokoje , bo ich wnętrza były po prostu magazynami, po zaślubinach udawano się na uroczysty obiad do Gildii, a punktualnie o 22 wieczorem nowożeńców zamykano w Izbie, gdzie mieli skonsumować związek.

Widzicie jakie ciekawe rzeczy działy się w Rydze, wprawdzie w XIV wieku, ale konsumować można tam nadal, choć nie w tej izbie, więc wbrew skojarzeniom, warto czasem pojechać do Rygi.

Tekst opublikowany w „Gazecie Powiatowej” 3 grudnia 2013 roku.

Artykuł Jedziemy do Rygi – poznajcie zwyczaje kupców pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.

Brzmi to niezbyt pozytywnie, książka przedstawiała miasto ponuro i bandycko, a dodatkowo z powodów zawodowych kojarzyłam Rygę jako siedlisko pewnego rodzaju chorób, rozprzestrzenianych po świecie przez marynarzy, którzy mają w każdym porcie dziewczynę. A stolica Łotwy Ryga, położona w miejscu, gdzie do Bałtyku uchodzi jedna z największych rzek Europy Środkowo-Wschodniej, Dźwina, to największe miasto w krajach bałtyckich, mające za sobą wspaniałą przeszłość ośrodka portowego i handlowego, obsługującego całą wschodnią część kontynentu.

W 1997 roku „Historyczne centrum Rygi” zostało wpisane na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO – zapis objął zarówno najstarsze obiekty hanzeatyckiej starówki z XIII– XV wieku, jak również najcenniejsze budowle XIX-wiecznych przedmieść: drewniane kościoły klasycystyczne na Przedmieściu Moskiewskim oraz jedyne w swoim rodzaju kamienice, reprezentujące miejscową odmianę secesji.

Tyle słów na dziś wystarczy, zajmijmy się fotografiami Rygi, które przedstawimy również w kolejnym odcinku widokówek z podróży.

Tekst opublikowany w „Gazecie Powiatowej” 19 listopada 2013 roku.

Artykuł Psy z Rygi, czyli Łotwa na Bursztynowym Szlaku pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.