Kambodża - Widokówki z Podróży

Banteay Srei, czyli Cytadela Kobiet w Kambodży

Katarzyna Stor — Sun, 15 Oct 2017 12:14:39 +0000

30 kilometrów od głównych świątyń Angkoru mieści się zespół świątynny Banteay Srei. Znajdujące się tam świątynie zachwycają precyzyjnie rzeźbionymi detalami. Kompleks wzniesiony z różowego piaskowca został ufundowany w drugiej połowie X wieku przez kapłanów hinduistycznych, nie jest więc, jak inne w Angkorze, świątynią królewską.

W centrum prostokąta, zamkniętego potrójnymi murami i fosą, znajduje się bogato zdobione sanktuarium Śiwy, hinduskiego boga zniszczenia i odnowy. Misternie rzeźbione nadproża przedstawiają sceny z indyjskiego eposu Ramajana. Pięknie wykonane są wizerunki Śiwy u jego małżonki Parwati, małpiego króla Hanumana, boskiego pasterza Kriszny, władcy demonów Rawany.

Wyjątkową urodą wyróżniają się też postacie bogów i bogiń w niszach wież centralnego sanktuarium. Bóstwa męskie noszą przepaski biodrowe i trzymają włócznie. Boginie mają długie włosy splecione w koki lub warkocze, luźne drapowane spódnice w indyjskim stylu i wspaniałą ciężką biżuterię pokrywającą niemal każdy skrawek ciała.

Cytadela Kobiet okazała się zadziwiająco pięknym elementem w potędze Angkoru, wzbudziła podziw nad mistrzostwem wykonania zdobień, które trwają już ponad dziesięć wieków i wciąż zachwycają urodą. Kiedy próbuję przypomnieć sobie polskie zabytki z dziesiątego wieku, to zaczynam rozumieć, jak młodą cywilizacją my Słowianie jesteśmy, a może jak stary jest Angkor.

Tekst opublikowany w „Gazecie Powiatowej” 10 listopada 2015 roku.

Artykuł Banteay Srei, czyli Cytadela Kobiet w Kambodży pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.

Ta Prohm, czyli Lara Croft w Kambodży

Katarzyna Stor — Sun, 08 Oct 2017 12:16:17 +0000

Niecały kilometr od Angkor Thom, czyli kilka minut szalonej jazdy tuk-tukiem, kryje się w dżungli świątynia Ta Prohm. Badanie i jej konserwację w okresie kolonialnym rozpoczęli Francuzi, od początku świadomie zachowując świątynię w istniejącym stanie, ograniczając renowację i wycinając tak mało dżungli, jak to tylko było możliwe.

Dziś, w rezultacie ich działań budynki świątynne nadal pokryte są korzeniami olbrzymich drzew kapokowych, tworząc atmosferę podobną do tej, jakiej doświadczali XIX-wieczni odkrywcy. Budowla sakralna Ta Prohm – co oznacza Przodek Brahmy – jest dawnym klasztorem buddyjskim wzniesionym za panowania Dżajawarmana VII. W szczytowym okresie rozwoju posiadał on 3000 wsi i był obsługiwany przez 80 000 osób, w tym 18 kapłanów wysokiej rangi i ponad 600 tancerek.

Kompleks budynków otacza prostokątny mur z laterytu. Wąskie wewnętrzne przejścia wraz z wielkimi drzewami kapokowymi dają wytchnienie od tropikalnego słońca i łączą szereg mrocznych , wilgotnych galerii. We wnętrzu znajduje się Sala Tancerek, budynek z piaskowca wsparty na kwadratowych filarach, ozdobiony ślepymi portalami i rzędami misternych reliefów z apsarami, czyli boskimi tancerkami.

To urocze i tajemnicze otoczenie stało się scenografią kilku scen w filmie z Angeliną Jolie nakręconym w 2001 roku – Lara Croft: Tomb Raider. Obecnie wielu turystów odwiedza tę budowlę, w końcu każdy chce mieć zdjęcie na korzeniu drzewa kapokowego.

Tekst opublikowany w „Gazecie Powiatowej” 20 października 2015 roku.

Artykuł Ta Prohm, czyli Lara Croft w Kambodży pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.

Olbrzymie głowy wokół nas, czyli świątynia Bayoan w Kambodży

Katarzyna Stor — Sun, 01 Oct 2017 12:19:14 +0000

Położony w centrum Angkor Thom Bayoan jest jedną z najbardziej niezwykłych budowli miasta, symbolem zaginionej cywilizacji Angkoru.Powstawał w latach 1175 – 1240 i jest uważany za syntezę wcześniejszych stylów, wciąż wspaniałą, ale zdradzającą pewne oznaki schyłkowe. Więcej jest tu laterytu niż piaskowca, więcej też przedstawień buddyjskich niż hinduistycznych. Świątynia-góra wznosi się na trzech poziomach, a na jej 54 wieżach przedstawiono 216 ogromnych, zagadkowych twarzy.
Do świątyni wchodzi się przez osiem bram na planie krzyża, połączonych niegdyś zadaszonymi galeriami. Znajdujące się w galeriach reliefy przedstawiają sceny z życia współczesnego, a także z bitew między imperium Khmerów a królestwem Czampy. Wojna zakończyła się zwycięstwem króla khmerskiego Dżajawarmana VII w 1181 roku. Wizerunki tego króla spotykamy w całej świątyni: wieże świątyni ozdobione są czterema wielkimi, tajemniczo uśmiechniętymi twarzami spoglądającymi w cztery strony świata. Uważa się, że mogą one przedstawiać wszechwiedzącego i wszystkowidzącego bodhisattwę Awalokiteśwarę, którego wcieleniem miał być król Dżajawarman VII.

Podobnie bramy prowadzące do Bayoanu, a szczególnie dobrze zachowana brama południowa są zwieńczone wizerunkami boskiego króla Dżajawarmana VII, ukazanego jako bodhisattwa Awalokiteśwara i patrzącego w cztery strony świata.

Ale wystarczy może tej historii i boskości, tak naprawdę odwiedzenie tej pustej świątyni o godzinie 6 rano jest wspaniałym doznaniem estetycznym. Jedziemy tuk-tukiem drogą, przy której ciągną się rzędy posągów demonów i dewatów, a wielkie głowy na bramach ukazują się we wschodzącym świetle dnia, spokojne i tajemnicze, mają już wprawę, patrzą tak na świat prawie tysiąc lat.

Tekst opublikowany w „Gazecie Powiatowej” 6 października 2015 roku.

Artykuł Olbrzymie głowy wokół nas, czyli świątynia Bayoan w Kambodży pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.