Pierwszym monarcha, który zamieszkał w pałacu, była zaraz po wstąpieniu na tron w 1837 roku królowa Wiktoria. W pałacu można obejrzeć pomieszczenia reprezentacyjne oraz Wielką Klatkę Schodową, nie są udostępniane prywatne apartamenty królewskie.

Za to wielką atrakcją dla zwiedzających jest zmiana warty – pałacowi gwardziści w czerwonych kurtkach i wysokich, futrzanych czapkach trzymają strać na zewnątrz pałacu. Tłumy zgromadzone przed bramami obserwują barwną ceremonię wojskową z udziałem orkiestry. Przez pół godziny gwardziści maszerują wzdłuż Mall od strony św. Jakuba, aby odebrać od starej gwardii klucze pałacowe.

Warto również poczuć ducha królewskiego w Opactwie Westminsterskim, zobaczyć gmach parlamentu, pospacerować przy pomnikach Nelsona, Królowej Wiktorii, czy jej małżonka Alberta. Koniecznie też odwiedzamy oficjalną rezydencję premierów brytyjskich przy Downing Street.

Po Londynie można się jeszcze długo tak kręcić, ale skorzystaliśmy z oferty naszego narodowego przewoźnika LOT i Dreamlinerem podążyliśmy do Królestwa Tajlandii i Królestwa Kambodży, czyli następnym razem opowiemy Wam o Indochinach – zapowiadam – fascynujące kraje.

Tekst opublikowany w „Gazecie Powiatowej” 8 kwietnia 2014 roku.

Artykuł Londyn – w służbie Jej Królewskiej Mości pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.

Tower w swojej historii był twierdzą,arsenałem, pałacem królewskim, więzieniem, skarbcem, archiwum, obserwatorium, mennicą królewską, a nawet zoo. Symbolem Tower są kruki, legenda głosi, że kiedy ptaki znikną z zamku, to Anglia upadnie. Dlatego na wszelki wypadek przycina im się skrzydła, więc do dziś mają gniazdo w pobliżu Wakefield Tower.

Powiedzmy coś o słynnych więźniach Tower, byli to między innymi Henryk VI, Ryszard II, synowie Edwarda IV – Edward i Ryszard, oraz dwie wspomniane w tytule żony Henryka VIII: Anna Boleyn i Katarzyna Howard. W czasie II wojny światowej rozstrzeliwano tu niemieckich szpiegów.

Niektórzy więźniowie, jak na przykład książę Orleanu spędził w Tower 25 lat, więziono tu jednego z mecenasów Szekspira hrabiego Southampton, a także sir Thomasa More, autora Utopii, który nie uznał naszego ulubionego Henryka VIII za głowę Kościoła.

Jak widać, wielu ciekawych rzeczy można się w Tower dowiedzieć o naszych, zdawałoby się flegmatycznych, przyjaciołach Anglikach oraz obejrzeć bardzo żywe pamiątki ze średniowiecznej Anglii. Do czasów Wiktorii i Elżbiety wrócimy innym razem.

Tekst opublikowany w „Gazecie Powiatowej” 25 marca 2014 roku.

Artykuł Mroczna historia Anglii, czyli sześć żon Henryka VIII pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.

To rozochociło uczestników wycieczki tak bardzo, że udali się po dalsze rozrywki do galerii figur woskowych Madame Tussaud – wszystko tam zaczęło się podczas rewolucji francuskiej, kiedy Marie Grosholtz, później Tussaud została poproszona o wykonanie masek pośmiertnych sławnych ofiar gilotyny. Tak rozpoczęła się idea kolekcji figur sławnych ludzi, nie tylko tych którzy umarli, ale żywych i popularnych, z którymi Madame objeżdżała przez 33 lata Wielką Brytanię.

Dziś modele nie są odgrodzone od widzów i można z nimi wykonywać wspaniałe pamiątkowe zdjęcia, na jakie żywe pierwowzory swoim fanom nigdy by nie pozwoliły. Aby dopełnić dzień konieczna była jeszcze wizyta w Chinatown, czyli miejscu opanowanym przez chińskie sklepy i restauracje. To nie jest nasza Marywilska, ale miejsce o wiele bardziej egzotyczne, rozrywkowe i klimatyczne. Tak zakończył się kolejny londyński dzień, inne będą bardziej poważne i historyczne.

Tekst opublikowany w „Gazecie Powiatowej” 4 marca 2014 roku.

Artykuł Angielski humor, czyli londyńskie rozrywki pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.