Osiem kilometrów na północ od Rovaniemi znajduje się wymalowana symboliczna linia wyznaczająca Napapiiri, czyli koło podbiegunowe (66°32’35’’), gdzie można zrobić stosowne zdjęcie dalekiej północy. Obok wybudowano Wioskę Świętego Mikołaja, czyli całoroczne komercyjne szaleństwo z choinkami, śniegiem, reniferami, elfami, kolędami, prezentami i ze Świętym, do której trafiliśmy w gorący lipcowy dzień.

Aby wejść na teren wioski należy przejść przez pokój, w którym Mikołaj zrobi sobie z wami zdjęcie za jedyne 25 euro. Nasza rodzina nie za bardzo była zainteresowana tak drogim zdjęciem, ale nie było wyjścia i jeszcze z czwórką innych uczestników naszej wycieczki wpakowaliśmy się do Mikołaja, aby szybciej przejść bramkę w ósemkę. Mikołaj zdziwił się tak dużą rodziną, ale powiedział swoje hohoho i zrobiono fotkę (na szczęście kupienie zdjęcia nie było obowiązkowe).

Obok domu Mikołaja znajduje się jego poczta, z której można wysłać pocztówkę z unikatowym zdjęciem lub zostawić swoją listę prezentów, którymi to listami faktycznie Mikołaj jest w tej wiosce zasypywany. Możemy sobie zażyczyć, aby nasz kartka została wysłana teraz lub dopiero w grudniu przed świętami, wszystko oczywiście za dodatkową opłatą. Dookoła jest pełno mniejszych lub większych sklepików, w których można kupić wszystko, co się kojarzy ze Świętami i Mikołajem.

Wioska jest atrakcją turystyczną, ale już tylko dla dzieci, które po prostu były zachwycone mogąc spotkać Świętego Mikołaja, nawet jeśli to środek lata, dorośli są lekko znudzeni i zszokowani cenami. Wiek robi swoje. A my już w Polsce z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia życzymy naszym czytelnikom wszystkiego najlepszego, dużo prezentów pod choinką i wielu wspaniałych podróży, z których przywieziecie piękne zdjęcia.

Tekst opublikowany w Gazecie Powiatowej 13 grudnia 2011 roku.

Artykuł Mikołaj naprawdę aż tak święty, czyli Finlandia i Napapiiri pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.

Serce stolicy tworzą dwa popularne place: Targowy i Senacki. W ciągu dnia na placu Targowym kwitnie życie w wielu straganach i sklepikach, które wieczorem tajemniczo znikają, a okolica staje się miejscem spotkań, spacerów i odpoczynku, choćby pod fontanną Havis Amanda, czy ogrodem zimowym Teatru Szwedzkiego. Na eleganckim placu Senackim podziwiać można Pałac Rady Państwa, dostojną katedrę luterańską, czy pomnik cara Aleksandra II. W pobliżu znajduje się wyspa Katajanokka z prawosławnym soborem Uspieńskim, czyli katedrą pod wezwaniem Zaśnięcia Matki Boskiej.

W Helsinkach, jak widać znaleźć można świątynie różnych wyznań, natkniemy się tam także na katolicki, wykuty w skale kościół Temppeliaukion. Nie wiem, czy pamiętacie, ale w 1952 roku Helsinki były gospodarzem letniej olimpiady, na której znicz zapalał słynny fiński lekkoatleta Paavo Nurmi, stadion i wioskę olimpijską do dziś można oglądać, a w jej pobliżu posłuchać pomnika Sibeliusa.

Tak w wielkim skrócie prezentują się Helsinki – tylko jeszcze jeden drobiazg w mieście port lotniczy Vantaa, miejsce skąd liniami Finnair można dostać się do Azji: Tokyo, Nagoya, Osaka, Beijing, Shanghai, Hongkong, Bangkok, Delhi. Małe fińskie miasto dzięki inwestycji w samoloty i terminal lotniczy stało się znanym przesiadkowym europejskim oknem na świat. Ale o tych podróżach opowiemy innym razem.

Tekst opublikowany w Gazecie Powiatowej 6 września 2011 roku.

Artykuł Helsinki – białe miasto północy pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.