Pierwsza budowla pojawiła się tu na początku XI wieku, kiedy to Brien Śmiały przekazał ziemie zwane „Drum Olan” swemu synowi Donochowi O’Brien. Do 1014 roku na wzgórzu górowała już umocniona budowla pełniąca funkcję twierdzy obronnej należącej do klanu O’Brien. Historycy przypuszczają, iż nazwa „Drum Olan”, przekształcona z czasem w Dromoland, oznacza „wzgórze sprawiedliwości”. Wszakże klan O’Brien był jednym z najbardziej szanowanych w Irlandii i bardzo często pełnił funkcję sędzi rozstrzygającego różnorakie konflikty.

Dromoland, jako że jest hotelem, nie jest dostępny dla tradycyjnego zwiedzania przez turystów. Jego goście mogą rozkoszować się widokiem odtworzonych historycznych wnętrz pokoi, pomieszczeń przeznaczonych na odpoczynek oraz pomieszczeń użytku publicznego. Hotel dysponuje 74 pokojami , które są ozdobione meblami i tkaninami wytworzonymi specjalnie na zamówienie zamku. Wykwintne obiady oraz kolacje w hotelu są nie lada wydarzeniem dla gości, przed którymi otwierają się drzwi kilku restauracji i barów jednocześnie. Znakomitą jest, odznaczona gwiazdką Michelin w 1995 roku, restauracja „Hrabia Thomond”. Zwolennikom mniej formalnej atmosfery na pewno przypadnie do gustu lokal o nazwie „Figa”, otwarty od południa aż do godzin północnych. W byłej zamkowej bibliotece urządzono przytulny Cocktail Bar, z okien którego rozpościera się cudowny widok na jezioro.

Dla gości preferujących aktywny wypoczynek przewidziana jest szeroka gama przedsięwzięć dają-cych możliwość spędzenia wolnego czasu w ruchu. Na terenie posiadłości Dromoland znajduje się pole golfowe, uważane za jedno z najlepszych w kraju. Malownicze okolice wręcz zachęcają do przejażdżek konno czy też pieszych spacerów. Miłośników wędkowania nie ominie na pewno szansa złowienia łososia w jeziorze Dromoland. Ponadto, zamek oferuje również możliwość skorzystania ze spa oraz spróbowania swych sił w sokolnictwie i łucznictwie.

A my, skromni turyści z Polski poprzestaniemy na spacerze po pięknym zamkowym ogrodzie, bo na pokój w tym hotelu chwilowo nie zdecydujemy się. Właśnie sprawdziłam cenę na bookingu: 6886 PLN za dwie noce na najbliższy weekend i nawet śniadanie wliczone w cenę. Kończymy więc dziś irlandzką wędrówkę do zamkach, następnym razem odwiedzimy Pałac Sternbergów w Pradze.

Inspirator przygody: Agnieszka z Shannon – „Widokówki” wyrażają dla niej wielkie podziękowania.

Tekst opublikowany w Gazecie Powiatowej 29 listopada 2022 roku.

Artykuł Kocham Cię jak Irlandię…, czyli Zamek Dromoland (część 5) pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.

Miasto leży nad rzeką Fergus, na północ od Limerick, a jego nazwa Ennis (Inis) jest skrótem pełnej nazwy Inis Cluain Ramh Fhada. Miasto rozwinęło się wokół klasztoru Franciszkanów, którego główny budynek wzniesiono w 1242 roku. Klasztor Ennis Fiary sąsiadował kiedyś ze szkołą, w której 350 zakonników edukowało ponad 600 uczniów. Pozostałości z tamtych czasów pochodzą głównie z XIV wieku, należą do nich krużganki i pozbawiony dachu kościół z ciekawymi średniowiecznymi rzeźbieniami w kamieniu.
W średniowieczu Ennis było miastem targowym i pozostawało takim jeszcze do niedawna. Obecnie znane jest jako ośrodek tradycyjnej kultury irlandzkiej. W Ennis odbywa się co roku pod koniec maja Fleadh Nua, drugi co do wielkości festiwal muzyczny w Irlandii. Kiedy oddalimy się troszkę z Ennis w stronę południową możemy zajechać do ciekawych ruin Clare Abbey, największego i najważniejszego z klasztorów Augustianów w Irlandii, założonego jeszcze w 1189 roku.

Był to zakon przybyły z Włoch, który kierował się regułą świętego Augustyna. Ich celem była praca parafialna i opieka nad duszami, zakonnicy żyli prosto, podobnie jak ich parafianie. Łatwo przystosowali się do irlandzkiego, średniowiecznego życia, ponieważ było podobne do ich klasztornego ży-cia we Włoszech. W XIII wieku byli największym zakonem w Irlandii. Król Henryk VIII w ramach reform kościoła w Anglii podarował parafię baronom Ibrackan w roku 1543 i budynki klasztorne zaczęły popadać w ruinę. Mnisi mieszkali w opactwie prawdopodobnie do około 1650 roku. Pozostałości opactwa obecnie składają się z kościoła z dzwonnicą oraz kilku budynków gospodarczych otaczających krużganek.
I to chyba wszystko co można powiedzieć o okolicy, w następnym odcinku widokówek odwiedzimy jeszcze jeden zamek i pożegnamy zieloną Irlandią.

Inspirator przygody: Agnieszka z Shannon – „Widokówki” wyrażają dla niej wielkie podziękowania.

Tekst opublikowany w Gazecie Powiatowej 8 listopada 2022 roku.

Artykuł Kocham Cię jak Irlandię.., czyli Ennis i Clare Abbey (część 4) pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.

Pierwszą fortecę zbudowano w tym miejscu w 1250 r. Dwukrotnie burzona obecny kształt zyskała w połowie XV w. za sprawą rodziny MacNamara, a dokładnie zamek został zbudowany przez klan MacNamara około 1425 r. W następnych stuleciach kilkukrotnie zmieniał właścicieli. Był wykorzystywany aż do końca XIX wieku, kiedy to zawalił się dach Wielkiej Sali. Odrestaurowany zamek został udostępniony do zwiedzania w 1960 r. Wnętrza i wyposażenie, takie jak meble, arrasy i dzieła sztuki przedstawiają stan z przełomu XVI i XVII wieku. Obiekt słynie ze średniowiecznych bankietów, organizowanych od 1963 r. Przylegający do niego Bunratty Folk Park to z kolei muzeum na wolnym powietrzu. Położony na około 10 hektarach, dosyć nietypowym skansen, który powstał z zabytkowych, drewnianych domów zwiezionych z okolicy, gdy rozbudowywano lotnisko Shannon. Można tu zobaczyć dom rybaka, górski dom wiejski, młyn wodny, kościół i wiele innych budynków. Do każdego możesz wejść i po-czuć się jak mieszkaniec Irlandii sto lat temu. Najbardziej znanym miejscem w skansenie jest „Ulica wiejska”, która pokazuje jak wyglądały XIX-wieczne irlandzkie budynki. Tutaj znajdziesz kolorowe sklepy, szkołę , dom lekarza, lombard, pub i pocztę. Do każdego możemy wejść i obejrzeć jak były umeblowane i wyposażone, a także porozmawiać z osobami w strojach z tamtych czasów, na przykład z nauczycielką.

Można tu zjeść i napić się w tradycyjnej gospodzie, ale prawdziwa, ogromna uczta czeka w samym Bunratty Castel. Na słynną w całym hrabstwie imprezę o nazwie „Tradycyjny wieczór irlandzki” wymagana jest rezerwacja. Obsługa w strojach z epoki, niezapomniany wieczór pełen zabawy, muzyki i piosenek z dobrym jedzeniem i winem. Spośród gości wybiera się króla i królową uczty, a wszyscy bawią się jak prawdziwa irlandzka, średniowieczna szlachta – hucznie, wesoło, przy suto zastawionych stołach i bardzo długo. Jeśli to Was zachęciło do wizyty w zamku to spieszcie się. Są jeszcze wolne bilety na Halloween w Bunratty, to zupełnie inne, bardziej druidzkie niż dyniowe święto, może warto skorzystać, a to już za tydzień.

Inspirator przygody: Agnieszka z Shannon – „Widokówki” wyrażają dla niej wielkie podziękowania.

Tekst opublikowany w Gazecie Powiatowej 25 października 2022 roku.

Artykuł Kocham Cię jak Irlandię…, czyli Zamek Bunratty i Folk Park (część 3) pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.