Tyle suchych faktów na temat pawia, ptaka którego wielu krzyczących przedstawicieli spotkaliśmy na greckiej wyspie Kos. Gdy mijamy kosowskie lotnisko i skręcimy w tajną, szutrową drogę , możemy dojechać do miejsca zwanego Plaka Forest (możemy się też zgubić i dojechać do marketu Kritikos). W szumiącym, chłodnym, piniowym lesie (to po prostu jakby takie nasze sosenki) mieszka duża grupa pawi, w stanie można powiedzieć półdzikim. Zostawiliśmy samochód na parkingu i wkroczyliśmy w ptasi raj: na drzewach siedziały pawie, spacerowały między ludźmi i piniami. Dumnie rozpościerały ogony, a pawiowe kwoki wodziły malutkie pawiowe pisklaki.

Spacerowaliśmy wzdłuż strumienia, który niekiedy tworzył błotnisty stawik. Okazał się on królestwem błotnych żółwi, pływających w tym bajorku, lub wygrzewających się na rozgrzanych brzegach lesistej dolinki. Wszędzie też snuły się koty, czasem zaciekle polujące na pawie, ale zwykle wylegujące się podczas leniwej, śródziemnomorskiej sjeście.
My ruszyliśmy jeszcze dalej na przepiękne plaże Kefalosu, ochłodzić się w morzu, posilić sałatką horiatiki i cafe frappe, a potem przez punkt widokowy w Pyli pojechaliśmy pożegnać zachodzące słońce w Zia.

Tekst opublikowany w „Gazecie Powiatowej” 24 lipca 2018 roku.

Artykuł Pawie, żółwie i koty, czyli odwiedzamy Plaka Forest pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.

W Jerozolimie, w 1070 roku kupcy pochodzący z Amalfi zbudowali szpital dla pielgrzymów pod wezwaniem św. Jana. Od 1083 roku zaczęli zajmować się nim rycerze, których nazwano joannitami. Nazwa zakonu pochodzi od łacińskiego słowa „Ioannes”, czyli „Jan”. Malta stała się ich domem w roku 1530, kiedy otrzymali ją od cesarza Karola V. Stąd też wzięła się powszechnie znana nazwa joannitów – kawalerowie maltańscy.

Na wyspie Kos, w pobliżu Antimachii można odwiedzić ruiny wspaniałej twierdzy zbudowanej przez Joannitów w XIV wieku, powstałej w podobnym czasie, co ich zamek Neretzia w mieście Kos. Zewnętrzne mury zamku Antimachii trzymają się świetnie do dzisiejszego dnia, z twierdzy rozciąga się wspaniały widok na leżącą w dole Kardamenę, dziś port i miejscowość turystyczną. Kiedy zamek powstał, miał służyć obserwacji cieśniny, która oddziela Kos od tureckiego wybrzeża i być schronieniem dla mieszkańców pobliskich wiosek w czasie tureckich ataków. Przetrwał ich wiele, był bowiem podwójnie ufortyfikowany, z jednym wejściem, nad którym można nadal zobaczyć herb rycerski.

W obrębie murów są jeszcze dwa kościoły: Agios Nikolaos z XVI wieku i Agia Parask evi z XVIII wieku, zwykle otwarte, a na ścianach wciąż jeszcze widać freski. Przy wejściu można też spotkać samozwańczego, starego „strażnika” zamku, który na widok turystów wywija sztuczki na swoim krzesełku i stoliku. Zwiedzanie zamku to bezpłatna przyjemność, więc turyści ze śmiechem zasilają skarbiec greckiego dziadka.

Tekst opublikowany w „Gazecie Powiatowej” 3 lipca 2018 roku.

Artykuł Antimachia i Neretzia, czyli co Joannici zbudowali na Kos pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.

21 lipca 2017 roku trzęsienie ziemi nawiedziło grecką wyspę Kos. Największe zniszczenia są w centrum miasta Kos, gdzie znajduje się wiele restauracji i barów. strząsy dotknęły też wybrzeże Turcji. Silne trzęsienie ziemi nawiedziło rejon greckiej wyspy w nocy z czwartku na piątek. Według amerykańskiej służby geologicznej USGS miało magnitudę 6,7 w skali Richtera. Jego epicentrum znajdowało się między wyspą Kos na Morzu Egejskim a miastem Bodrum na wybrzeżu Turcji, a ognisko – na głębokości 12 kilometrów pod dnem morskim.   Woda wdarła się w głąb portowej dzielnicy miasta. Według wstępnych szacunków rannych zostało ponad 100 osób, z których trzy są w stanie poważnym, choć nie zagrażającym życiu.

O takim nieszczęściu dowiedzieliśmy się w zeszłym roku i teraz pojechaliśmy zobaczyć, czy nadal w mieście są ślady po kataklizmie. W centrum miasta rzeczywiście są ślady pęknięć na murach, zwalona jest wieża minaretu na centralnym placu. W porcie widoczna jest na nabrzeżu potężna szczelina w ziemi, a niektóre budynki mają poniszczone elewacje i dachy.
Ale wszędzie na ulicach toczy się normalne życie, działają kawiarnie i sklepiki turystyczne, koty snują się po ulicach, a turyści biegają po mieście, nigdzie też nie widać emigrantów i kapoków porzuconych przy plaży.

Tekst opublikowany w „Gazecie Powiatowej” 29 maja 2018 roku.

Artykuł Nieokiełznane siły natury, czyli trzęsienie ziemi na wyspie Kos pochodzi z serwisu Widokówki z Podróży.